Ġesù Tfajjel u l-Ħalliel

Ġonatan kien għadu kif ġie lura mis-suq bil-ħmar tiegħu mgħobbi b’erba’ ġarar żejt. Daħal fl-għalqa li kellu wara d-dar, fetaħ il-gorboġ, ħatt il-ġarar, qiegħed il-ħmar f’postu u mar jingħaqad ma’ martu Debora. Mingħajr ma ntebaħ kien nesa l-bieb tal-gorboġ miftuħ.

Levi, li kien jgħassislu minn wara l-ħajt, kif ra li Ġonatan daħal id-dar, qabeż ġol-għalqa, seraq ġarra żejt minn ġol-gorboġ u telaq jgħaġġel biha lejn daru. Iżda hu u jaħrab lura mill-għalqa inzerta kien għaddej it-tfajjel Ġesù u ra kollox. Iċ-ċkejken qalbu ngħafset xħin ra lil Levi għaddej b’dik il-ġarra.

L-għada filgħodu Ġonatan kellu għax imur sal-gorboġ mill-ġdid u dak il-ħin induna li kien nesa l-bieb miftuħ u li kienet naqsitlu ġarra żejt. “Xi ħadd kien qed jgħassisli u seraqhieli,” qal bejnu u bejn ruħu. Fid-dar fetaħ qalbu ma’ martu. Debora l-kelma ma żammithiex u fi żmien qasir sar jaf ir-raħal kollu. Din l-aħbar semagħha wkoll Ġesù, li mill-ewwel intebaħ li l-ħalliel ma kien ħadd ħlief Levi.

It-tfajjel qagħad jaħseb x’kellu jagħmel biex lill-ħalliel tal-ġarra jħajru jindem mill-ħtija tiegħu u jreġġa’ lura dak li seraq bla ma jitlef ġieħu. Fl-aħħar qatagħha li jmur jagħmel wiċċu jittallab ġarra żejt mingħand Abimelek, negozjant taż-żejt li kellu ħafna għelieqi tas-siġar taż-żebbuġ f’Nazaret u fl-inħawi ta’ madwar.

Lil Abimelek Ġesù sabu f’wieħed mill-imħażen tiegħu jgħodd il-ġarar li kellu. Dawn kienu jlaħħqu madwar tliet mitt waħda.

Ġesù daħal jittawwal. “Is-sliem għalik, Abimelek. Nieħu gost li l-Mulej ipprovdielek dan il-ġid kollu.

“Iva, nirringrazzja lill-Mulej dejjem… il-ġid ma jonqos qatt.”

Ġesù qagħad jitkellem ftit ma’ dak l-għani. Imbagħad qallu, “Taf għalfejn ġejt l-iżjed? Nixtieqek tagħtini ġarra żejt għal xi ħadd li tassew għandu bżonnha. Tibżax, il-Mulej ipattilek ta’ din il-ġenerożità.”

“Jaqaw għandek f’rasek lil xi ħadd fqir li ma jridx juri ismu?”

“Iva, fqir tassew għal li għamel… imma iżjed fqir minn ġewwa milli minn barra.”

“Għalkemm m’iniex nifhmek sewwa, ħa, aqbad din il-ġarra żejt u agħtiha lil dan il-fqir li semmejt.”

Ġesù ħa l-ġarra u, wara li rringrazzja fit-tul lil dak in-negozjant, qabel ma telaq qallu, “Il-Mulej ikattarlek il-ġid li għandek għal dan l-att ta’ karità.”

Kollu ferħan, Ġesù, bil-ġarra taż-żejt f’idu, baqa’ sejjer lejn fejn kien joqgħod Levi.

Meta wasal, ħabbatlu. Levi ħareġ jiftaħ u xħin ra lit-tfajjel qalbu għamlet tikk. Iżda ma weriex li nħasad.

“X’ġiebek ’l hawn, bin il-mastrudaxxa?”

“Xejn, Levi, ġejt nagħtik ġarra żejt għax għaddieli minn rasi li għandek bżonnha.” Kif qal hekk it-tifel ħallielu l-ġarra fid-daħla tal-kamra.

“U int trid tagħtihieli b’xejn? Dik minn fejn ġibtha?”

“Dik mort nittallabha għalik mingħand Abimelek… iżda lilek ma semmejtekx.”

Levi kien qed jitħasseb jekk iż-żgħir kienx iblah jew riedx jistadu, iżda lil Ġesù ma kienx jafu b’hekk. “Inti tidher qalbek tajba żżejjed, Ġesù. Nista’ nistaqsik għaliex ġejt tagħtini din il-ġarra żejt? Int fejn taf li għandi bżonnha? Taf jekk bħalissa għandix xi ġarra żejt oħra?”

“Iva, naf, Levi. Int għandek ġarra żejt oħra. Iżda dik li ġibt ilbieraħ ma ġibthiex bis-sewwa. Għalhekk ġibtlek din.”

Levi issa ħabat jitħawwad u f’qalbu ħaseb, “Tassew li dan it-tifel irid jilgħabni.” “Le, Levi, tista’ sserraħ rasek minni għax jien ma għedt lil ħadd bil-ġarra żejt li rajtek tieħu mill-għalqa ta’ Ġonatan. Tista’ toqgħod fuq kelmti. U jien ma ġejtx biex nakkużak… iżda biex nagħmlek ħieles. Ridt nurik li int tista’ ġġib ġarra żejt bis-sewwa u jien ġibtlek waħda b’xejn. Nixtieq naf jekk int qedx tħoss li nqast lil Ġonatan u lill-Mulej b’dak li għamilt.”

Ir-raġel induna mill-ewwel li quddiemu kellu tifel b’qalb tad-deheb. Ġesù ma kienx bħall-oħrajn. Xi ħadd ieħor kien żgur jitolbu xi ħaġa biex ma jxandrux b’ħalliel mal-erbat irjieħ.

“Issa tassew qiegħed ninduna, Ġesù, kemm għandek qalbek tajba. Ġibtli dik il-ġarra żejt biex ikolli waħda bis-sewwa. Tabilħaqq tiegħi ġiet bid-dnewwa… Iva, jisgħobbija għal li għamilt. Ġibt ruħi ħażin quddiem il-Mulej. Nitolbu jaħfirli.

Huwa diġà ħafirlek. Il-Mulej iħenn u jaħfer kull ħtija kif induru lejh… Int, Levi, inqast ukoll mill-imħabba lejn għajrek… Qed narak li tixtieq u trid tħobb mill-ġdid.”

Għajnejn Levi kienu jleqqu bid-dmugħ. “Iva, iva,” beda jtenni.

“Mela issa t-toqol li għandek hu tal-ġarra misruqa. Roddha lura lil sidha u tħossok ħafif u ħieles.”

“Iva, irroddha lura żgur. Illejla, la jidlam sewwa, immur inqiegħed il-ġarra bil-moħbi wara l-ħajt ta’ Ġonatan.”

L-għada filgħodu Ġonatan, b’għaġeb kbir tiegħu, sab il-ġarra l-misruqa wara l-ħajt tal-għalqa tiegħu.

Minn dakinhar ukoll, il-foqra li kienu jinzertaw għaddejjin minn ħdejn id-dar ta’ Levi ma kinux jibqgħu sejrin b’idejhom vojta.