Ċinu 3: L-Aħħar Tislima

Kull sena, lejn tmiem is-sena skolastika, is-Sur Camilleri kien iħobb jagħti tislima speċjali lit-tfal tas-sitt sena. Dawn it-tfal ikunu se jħallu l-iskola tiegħu għalkollox, għaliex issa kibru u minn Ottubru ta’ wara jibdew jattendu skola sekondarja. U biex jibqgħu jiftakru ż-żmien ħelu li għaddew f’dik l-iskola fis-snin bikrin ta’ ħajjithom kien jagħmlilhom festin żgħir bejniethom. Kien ikellimhom għall-aħħar darba u jsellmilhom minn qalbu.

Għal dan il-festin, is-Sur Camilleri kien ikollu wkoll xi mistidnin bħal ngħidu aħna l-kappillan, il-prinċipal tal-kulleġġ u l-għalliema kollha tal-iskola tiegħu. U m’hemmx għalfejn ngħidu, għalkemm ma kienx ikun mistieden, Ċinu l-ġurdien kien ikun minn tal-ewwel hemmhekk.

“Illum se nixxala, ma,” qal Ċinu lil ommu filgħodu qabel beda jaħseb biex jitlaq ’il barra.

“Jaqaw! Għandek xi moħba mimlija ġobon?” staqsietu dik xi ftit kurjuża.

“Mela mhux ġobon! Illum pasti, pastizzi, pizza, kejkijiet…” qabad jirrakkuntalha binha, filwaqt li għorok idejh ferħan se jtir.

“U dawn l-affarijiet kollha minn fejn?” riedet tkun taf ommu, ftit iktar mistagħġba.

“Mill-iskola, ma. Illum is-Surmast se jagħmel festin lit-tfal tas-sitt sena u jien se nkun hemm.”

“Iva! Mela għid li llum se narak għall-aħħar darba għax… toħroġ titkessaħ u jarawk u mbagħad issibu sehmek…”

“U int ħalli f’idejja… ma tafx x’toqba għandi fil-ħajt tas-sala fejn se jsir il-festin! Jaqbilli mmur qabel jibdew jinġabru n-nies, għax imbagħad ikun iktar diffiċli biex nidħol. Naħseb li nġiblek xi ħaġa tajba, ma, issa tara…”

“Qis li toqgħod attent li ma tmurx tispiċċa ħażin. U ddumx ma tiġi, Ċinu.”

“Qabel jispiċċa kollox ma niġix,” temm jgħidilha, u ħafif daqs berqa, Ċinu l-ġurdien qasam il-bitħa tal-iskola u daħal ġewwa nkiss inkiss sakemm wasal fis-sala tal-iskola fejn kien se jsir il-festin.

Ma kien għad hemm ħadd u Ċinu waqaf iħares madwaru b’għajnejh imberrqin, u bilkemm ried jemmen li s-Surmast kien ħejja għat-tfal ikel daqstant tajjeb. Kull fejn tħares kien hemm platti kbar imburġati bl-ikel u l-ħelu u l-imwejjed kienu mżejnin b’vażetti bil-fjuri u b’tiżjin ieħor. Malli bdew jaslu t-tfal u l-mistidnin l-oħrajn, Ċinu l-ġurdien kien pront daħal jistaħba fit-toqba ċkejkna li kellu fir-rokna tal-ħajt u lanqas tniffes sakemm beda l-festin. L-ewwel qagħad jisma’ d-diskors sabiħ tal-kappillan, u mbagħad l-erba’ kelmiet tal-prinċipal tal-kulleġġ, u fl-aħħar qagħad jiggosta lil tifla bil-għaqal li bdiet taqra minn fuq karta. F’isem sħabha, din irringrazzjat lis-Surmast u lill-għalliema għat-tagħlim li tawhom matul is-snin li kienu ilhom l-iskola, kif ukoll għall-paċenzja li ħadu bihom. Hi wegħdithom li jibqgħu jiftakruhom ħajjithom kollha u jitolbu sikwit għall-bżonnijiet tagħhom. Dawk kollha preżenti nfexxew iċapċpu. Ċinu għamel bħalhom u tgħidx kemm ħassu ferħan dak il-ħin.

Kollox kien sejjer tajjeb għax, anki Robert, dak it-tifel imqarqaċ kien qed iġib ruħu mill-aħjar. Imma meta beda jitqassam l-ikel u x-xorb beda jqum ftit ftit fuq tiegħu. Lil żaqqu kien iħobbha wisq u moħħu kien dejjem li jaħtaf u jieħu iktar milli jmissu. X’beda jagħmel? Erħielha jdur minn hawn għal hemm mal-imwejjed kollha u kull meta jintebaħ li ħadd ma kien qed iħares lejh, kien jieħu u jibla’ minn kull tip ta’ ikel li kien hemm. Lanqas mix-xorb ma baqa’ lura. Fi ftit ħin beda jħoss rasu ddur bih u beda jitbellah xi ftit ukoll, imma s-Sur Camilleri ħatfu mill-ewwel u Robert siket.

“Sal-aħħar ġurnata se tibqa’ titkessaħ ħej!” gerger waħdu Ċinu meta rah jiekol u jixrob bl-addoċċ u jqajjem rixu quddiem l-oħrajn.

F’salt wieħed, min-naħa l-oħra tas-sala wieħed mit-tfal donnu tah xi ħass ħażin. Luca, għax hekk kien jismu dan it-tifel, beda jixrob xi ftit luminata iżda kif ħa żewġ belgħat, wiċċu sar aħmar nar, beda ħiereġ id-dmugħ minn għajnejh u bilkemm felaħ ikellem lil sħabu. Kif ra hekk is-Surmast ħarġu barra għall-arja sakemm stejqer ftit u beda jħossu ħafna aħjar.

Xi għaxar minuti wara, Luca reġa’ daħal fis-sala u wara li rringrazzja lis-Surmast beda jirrakkonta lil sħabu x’kien ġralu.

“Ġie Robert ħdejja u offrieli tazza luminata. Jien ħarist lejh għax mill-ewwel ħsibt ħażin, imma hu żgurani li l-luminata ma kien fiha xejn. Jien emmintu imma kif ħadt żewġ belgħat kollha kemm intom tafu xi ġrali. It-togħma tal-luminata kienet ħażina wisq.”

“Ħsibtu jien li se jagħmel xi waħda llum!” qal Ċinu mgħaddab għall-aħħar.

Is-Sur Camilleri wkoll ħassu jirrabja għal Robert u sejjaħlu ħdejh dak il-ħin stess. “Għid il-verità, Robert. X’ħallatt ma’ dik il-luminata li tajt jixrob lil Luca?”

Robert beda jlaqlaq u jgħid li hu ma kellu tort ta’ xejn, imma meta ra li ħadd ma kien qed jemmnu, kellu jammetti kollox. “Għax xtaqt nagħmel ċajta tal-aħħar, Surmast. Ġibt il-melħ miegħi mid-dar u ħallattu bil-moħbi mal-luminata. Imbagħad tajt ftit minnha lil Luca biex jixrobha, imma ma bsartx li se tagħmillu daqshekk deni. Niskuża ruħi. Aħfirli.”

Għal waqt wieħed ħadd ma fetaħ fommu, imma mbagħad qabeż Luca u qal, “Jien naħfirlu.”

Is-Surmast ħares b’għoġba lejn il-prinċipal tal-kulleġġ u lejn il-kappillan, u dawn tbissmulu biex bħallikieku jfehmuh li kien jaqbel li wieħed jinsa l-biċċa u jitkompla l-festin.

“La ħafirlek Luca,” qal is-Surmast lil Robert, “naħfrulek aħna wkoll. Imma qis li ġġib ruħek sewwa issa ħalli nispiċċaw b’wiċċ il-ġid. Qed tifhimni, Robert, hux?”

“Grazzi, Surmast,” temtem Robert, u mar ikompli ma’ sħabu dak il-ħin stess.

Meta sar il-ħin, is-Sur Camilleri qassam ir-rigali lit-tfal. Robert ukoll messu wieħed u feraħ ħafna bih. Imbagħad is-Surmast sellmilhom mill-ġdid u t-tfal marru lejn id-dar. Ikel żejjed kien baqa’ kemm trid u malli Ċinu sab ruħu waħdu, ħareġ mit-toqba u mela żaqqu waħda sewwa, tant li ma felaħx jiekol iżjed. Imbagħad qabad żewġ pastizzi f’ħalqu u ġera bihom lejn il-bejta biex jagħtihom lil ommu ħa dduqhom. U t-twajba ommu kilithom bil-qalb għax qatt ma kienet daqet pastizzi daqshekk tajbin, bħal dak li kien ordna s-Sur Camilleri għat-tfal.