L-Istilla tal-Baħar

Kien ix-xahar ta’ Mejju u s-sajf kien għadu ’l bogħod. Ix-xemx kienet ġa bdiet tisħon sewwa, imma l-baħar kien għadu kiesaħ. Il-familja Portelli, madankollu, kienu jħobbu jmorru sa ħdejn il-baħar kważi kull nhar ta’ Ħadd. Billi l-baħar kien għadu ma saħanx biżżejjed ma kinux jgħumu. Kienu jieħdu gost jifirxu x-xugamani fuq ir-ramel u joqogħdu bilqiegħda fuqhom, jitkellmu u jirrakkontaw, u mbagħad jieklu l-ħobż biż-żejt u jixorbu l-luminata li l-mamà tkun ippreparat.

Minbarra l-mamà u l-papà, fil-familja Portelli hemm l-aħwa Sandro u Sina, tewmin ta’ tmien snin. Imma għalkemm tewmin Sandro u Sina ma jaqblux f’kollox. Sina tħobb toqgħod bilqiegħda ħdejn il-mamà u l-papà, titkellem magħhom, tilgħab bil-pupa jew tintilef f’xi logħba oħra fuq it-tablet.

Għall-kuntrarju, Sandro ma jħobbx joqgħod bilqiegħda u, hekk kif jiekol il-ħobż tiegħu u jixrob ftit luminata, dritt iqum u jitlaq jippassiġġa waħdu biex jara x’se jsib fuq ir-ramel. Xi drabi joqgħod ifittex il-qxur tal-arzell biex, wara li jaħsilhom fl-ilma ħelu ħalli jneħħilhom il-melħ tal-baħar, ikun jista’ jpoġġihom fil-qiegħ tal-akkwarju li għandu d-dar. Drabi oħra joqgħod jibni xi kastell tar-ramel jew joħloq xi figuri ta’ bnedmin jew annimali bir-ramel niedi.

Darba minnhom, waqt li kien miexi waħdu, lemaħ ftit passi bogħod fuq ir-ramel xi ħaġa ta’ lewn aħmar jgħajjat. Resaq iħares lejha u ntebaħ li kienet stilla kbira tal-baħar. Kienet mitluqa waħidha fuq ir-ramel, fix-xemx taħraq, u ebda wieħed mill-ħames swaba’ tagħha ma kien qiegħed jiċċaqlaq. Kien tellagħha l-baħar b’xi mewġa kbira li, meta reġgħet lura, ħallietha hemm waħidha.

“Din se tmut hawn fix-xemx, miskina!” ħaseb bejnu u bejn ruħu Sandro. “Aħjar nitfagħha lura fil-baħar. Din fil-baħar postha, mhux hawn fix-xemx taħraq.” U qabadha b’idejh it-tnejn, bi ħlewwa kbira, donnu qed jibża’ li se jweġġagħha, u resaq biha lejn il-baħar. Telaqha bil-galbu fl-ilma u baqa’ jħares lejha tgħum bil-mod il-mod u titbiegħed mix-xatt.

Meta ma dehritx aktar telaq minn hemm u mexa ftit passi oħra sa ħdejn blata kbira ċatta fix-xifer tal-bajja. Neża’ s-sandli u qagħad bilqiegħda fuq il-blata b’saqajh ħafjin iċafċfu fl-ilma. L-ilma ħassu frisk ma’ saqajh, anzi xi ftit kiesaħ, imma ma kienx qed idejqu. Pjuttost beda jieħu gost bih.

Ftit minuti wara, Sandro refa’ għajnejh minn fuq saqajh iċafċfu fl-ilma u xeħithom fuq l-ilma baħar ftit iktar ’il bogħod. B’għaġeb kbir tiegħu lemaħ tifla tgħum. Kienet tidher tamparu fl-età, u kienet riesqa lejh bil-mod, donnha ġejja biex tkellmu. Sandro stagħġeb għax, billi l-baħar kien għadu kiesaħ, ħadd aktar ma kien hemm jgħum.

It-tifla kompliet riesqa lejh u meta waslet iktar qrib ta’ Sandro stagħġeb ħafna iktar xħin intebaħ li minn qaddha ’l isfel ma kinitx bħall-bqija tat-tfal. Flok riġlejn kellha denb kbir ta’ ħuta! “Din mhix tifla,” ħaseb Sandro, “din sirena!” Ġieli qara xi storja fuq xi sirena, u ra l-istampa tagħha fil-ktieb, imma din kienet sirena ta’ veru… u kienet resqet ħdejh!

Kienet qed titbissimlu. U kemm kienet sabiħa! Kellha għajnejha ċelesti u xagħarha isfar, twil u jmewweġ sa fuq qaddha. Poġġiet idejha mal-blata u bi skoss ħafif telgħet bilqiegħda maġenbu, bit-tarf ta’ denbha jċafċaf fl-ilma maġenb saqajh. Sandro nnota li għalkemm kienet tielgħa mill-ilma, xagħarha ma kienx imxarrab. Kien niexef u jleqq qisu deheb fix-xemx.

It-tifel ħass nifsu jinqatagħlu bl-eċitament u m’għarafx x’jaqbad jgħid jew jagħmel. “Jien jisimni Serenella,” qaltlu b’leħen tassew ħelu waqt li offrietlu idha. “U j… jien Sa… Sandro,” laqlaq it-tifel hu u joħdilha b’idha. “Sandro, jien ma nafekx imma naf li int qalbek tajba,” reġgħet hi. “Ġejt nirringrazzjak għax ftit minuti ilu int salvajtli ħajti.”

“J… Jien? Ma na… naħsibx taf…” merieha Sandro b’qalbu għadha tħabbat sitta sitta. “Jien issa qed narak għall-ewwel darba…” “Le, Sandro. Int rajtni ftit ilu… Rajtni fuq ir-ramel, erfajtni bil-ħlewwa u poġġejtni fil-baħar biex ma mmutx bis-sħana tax-xemx…” “Im… Imma jien stilla tal-baħar erfajt minn fuq ir-ramel u…” “Hekk hu, Sandro. Dik l-istilla ħamra tal-baħar kont jien.” “Kont int? Kif jista’ jkun? Ma nistax nifhem, ta!”

“Ara, ħalli nfiehmek kif ġrat l-affari,” tbissmitlu Serenella. U b’dak leħinha ħelu u melodjuż bdiet tirrakkuntalu… “Jien kont ili ħafna nitlob lir-Re Nettuno biex jagħtini permess nitla’ ftit fuq l-art ħalli nara kif tgħixu intom il-bnedmin. Iżda hu…” “Ir-Re Nettuno, għedt?” waqqafha Sandro. “Iva, Sandro,” weġbitu Serenella.

“Ir-Re Nettuno huwa r-re tal-baħar. Huwa qalli li posti hu fil-baħar u jekk nitla’ fuq l-art lanqas biss inkun nista’ nimxi għax jien m’għandix saqajn bħal tagħkom il-bnedmin imma denb bħal tal-ħut. Terġa’, meta n-nies jarawni hekk differenti min jaf x’jaħsbu fuqi u x’jistgħu jagħmluli. Imma jien bqajt ninsisti għax kelli kurżità kbira biex nara kif inhi l-ħajja fuq l-art. Allura, ir-Re Nettuno ssuġġerixxa li jibdilni fi stilla tal-baħar għax l-istilel tal-baħar mhux l-ewwel darba li telgħu fuq l-art mal-mewġ. Għalhekk in-nies ma joħduhiex bi kbira li jaraw stilla tal-baħar fuq l-art… Barra minn hekk, inkun nista’ nosservahom bla ma nagħti fil-għajn.”

“U int aċċettajt, hux hekk, Serenella?” staqsa Sandro li issa kien beda jikkalma u jieħu n-nifs bla skossi. “Iva. Ir-Re Nettuno wissieni dwar is-sogru li kont se nieħu. Qalli li xi ħadd mill-bnedmin seta’ jaqbadni u jeħodni miegħu d-dar, u li jekk ma nerġax lura fil-baħar kont immut. Qalli li stajt immut ukoll imqar jekk indum ftit sew fis-sħana qawwija tax-xemx… Imma l-kurżità tiegħi kienet tant kbira li ħadt dan is-sogru. Ir-Re Nettuno bidilni fi stilla tal-baħar ħamra, u telaqni fuq mewġa li tellgħetni fuq ir-ramel. Hemm domt ftit sew inħares madwari, imma ma tantx kien hawn x’nara…”

“Dak għax, billi għadu ma daħalx is-sajf, in-nies għadhom ma bdewx jiġu ħdejn il-baħar,” spjega Sandro. “Biex tkompli tagħqad, ir-riħ batta u l-mewġ ma baqax jitla’ sa ħdejja. Allura ma stajtx nerġa’ lura lejn il-baħar u kelli nibqa’ hemm, fix-xemx tisreġ. Kont ġa bdejt naħseb li wasalt biex immut… Imma mbagħad wasalt int u poġġejtni lura fil-baħar. B’hekk ħlistni minn mewta ċerta, u għalhekk irrid nirringrazzjak, Sandro.”

“Mur obsor li dik l-istilla tal-baħar kont int, Serenella!” tbissmilha Sandro. “Jien qiegħed nieħu gost ħafna nitkellem miegħek, imma issa aħjar immur lura ħdejn il-familja tiegħi għax jekk jaraw li domt, jiġu jfittxuni u s-sigriet tagħna jintemm.” “Iva, Sandro, sewwa qed tgħid,” qablet miegħu t-tifla sirena. “Imma nixtieq li qabel ninfirdu ngħumu waħda flimkien.” “Nixtieq kieku, imma l-baħar għadu kiesaħ għalija u, barra minn hekk, jien ma ġibtx il-malja miegħi.”

“Il-baħar nista’ nsaħħanhulek u malja m’għandekx bżonn għax tista’ tinżel tgħum bil-ħwejjeġ ta’ fuqek. Hekk kif titla’ mill-ilma jinxfulek qishom ma xxarrbux.” “Trid tiċċajta, hux?” daħaq it-tifel. “Le, Sandro, qed ngħidlek bis-serjetà. Aħna tas-saltna ta’ Nettuno għandna setgħat speċjali li intom il-bnedmin m’għandkomx. Nittama li temminni.” “Iva, dażgur li nemmnek,” isserja Sandro.

“Mela ħa ninżel insaħħan din ir-roqgħa baħar u mbagħad inżel għum miegħi.” Ma’ dal-kliem Serenella ntelqet fil-baħar u bdiet tgħum, iddur dawra wara l-oħra f’ċirku kbir. Sadattant Sandro beda jħoss l-ilma jisħon ma’ saqajh. “Inżel, Sandro,” stednitu Serenella wara li għamlet xi tliet dawriet, “l-ilma issa sħun biżżejjed.”

Jekk Sandro kellu xi dubju fuq dak li qaltlu ftit qabel Serenella, issa d-dubju dab għalkollox. La l-ilma kien saħan tassew il-ħwejjeġ kellhom ukoll jinxfulu malajr. U bla ma ħasibha darbtejn inxteħet fl-ilma u beda jgħum ma’ Serenella. Kemm sabu komdu f’dak l-ilma fietel! Kien qisu qed jgħum fil-pixxina nazzjonali meta tkun imsaħħna.

Damu ftit sew, daqqa jgħumu f’wiċċ l-ilma u daqqa jogħdsu taħt l-ilma, ferħanin b’dik il-ħbiberija mhix tas-soltu. Imbagħad, kif kien mistenni, instema’ leħen il-mamà ġej mill-bogħod isejjaħ lil Sandro. “Qed isejħulek, Sandro,” qaltlu Serenella. “Wasal il-ħin li ninfirdu, imma qabel xtaqt nagħtik dan iċ-ċurkett.” Neħħiet minn sebagħha ċurkett tal-korall aħmar u libbsithulu fir-raba’ seba’ ta’ idu l-leminija. “Meta tkun trid li nerġgħu niltaqgħu niżżel din l-id taċ-ċurkett fil-baħar u xejjirha taħt l-ilma għal ftit tal-ħin. Jien ninduna u niġi niltaqa’ miegħek. Imma qis li meta tagħmel hekk tkun waħdek.”

Sandro rringrazzjaha, sellmu lil xulxin u Serenella għodsot taħt l-ilma u qadfet ’il barra. Sandro mexa ’l ġewwa u tela’ fuq il-blata. Kien imxarrab għasra imma mill-ewwel beda jinxef. Sakemm libes is-sandli u qabad miexi lejn qrabatu kien nixef għalkollox.

“Kemm għandek ċurkett sabiħ, Sandro!” qaltlu oħtu Sina hekk kif wasal ħdejhom. Lil Sina ma kien jaħarbilha xejn u għajnejha mill-ewwel waqgħu fuq iċ-ċurkett f’id ħuha. “Dak minn fejn ġibtu, Sand?” riedet taf. “Dak tathuli sirena sabiħa,” wieġeb Sandro li kien ċert li ħadd minnhom ma kien se jemmnu.

“U dażgur!” ħadu biċ-ċajt il-papà. “Ma ħaditekx tgħum xi għawma magħha wkoll, hux?” kompla bid-daħqa. “Iva, fil-fatt ħaditni,” tbissem Sandro. “U naħseb li, billi ma kellekx malja, għomt bil-ħwejjeġ b’kollox, hux hekk?” kompliet tieħdu biċ-ċajt il-mamà. “Iva, hekk għamilt!” “U meta tlajt mill-ilma żgur li nxift mill-ewwel, hux tassew?” “Hekk hu, tassew.”

U lkoll infexxew jidħku. Kienu qegħdin jikkummentaw biċ-ċajt u lkoll ħasbu li Sandro kien qiegħed ikompli ċ-ċajta tagħhom. Mur għidilhom li dak li kienu qed jgħidu biċ-ċajt kien kollu ġara tassew! Il-papà u l-mamà bilkemm ħarsu lejn iċ-ċurkett tal-korall f’idejn Sandro, għax ħasbuh xi ċurkett irħis tal-plastik li binhom kien sab fir-ramel.

Imma għal Sandro ċ-ċurkett kien għażiż, mhux biss għax kien tifkira ta’ Serenella, imma wkoll għax kien il-mezz li bih seta’ jerġa’ jiltaqa’ ma’ din il-ħabiba mhux tas-soltu. U kien ġa qed jistenna b’ħerqa kbira li jiltaqa’ magħha mill-ġdid il-Ħadd ta’ wara meta jerġa’ jmur ħdejn il-baħar ma’ tal-familja.