Abram u l-Iljun

Darba waħda kien hemm raġel fqir jismu Abram. Dan kien il-qaddej ta’ Samwel, raġel sinjur ħafna. Samwel kien joqgħod ġo dar enormi, qisha palazz, fil-belt ta’ Ruma. Samwel kien kattiv u Abram kien imdejjaq ħafna fid-dar tiegħu. Tax-xogħol kollu li kien jagħmel ftit li xejn kien imħallas. Samwel kien jagħti lil Abram kisra ħobż filgħodu u oħra filgħaxija. Qatt ma kien jagħtih mill-ħafna ikel differenti li kien jiekol hu.

Darba waħda Abram tant kien imdejjaq li ma felaħx iżjed. Waqt li sidu kien rieqed huwa qabeż mill-gallarija u telaq jiġri b’kemm kellu saħħa. Abram baqa’ miexi fil-foresta sakemm għeja u qabdu ħafna ġuħ.

F’daqqa waħda sema’ ħoss kbir fil-bogħod. 'Grrrrrrrrr…' Abram inħasad iżda beda miexi biex jara minn fejn kien ġej il-ħoss.

Wara ftit dar ma’ siġra u ra ljun enormi. Abram telaq jiġri iżda tant kien għajjien li tfixkel f’ġebla u waqa’ mal-art. Abram weġġa’ siequ u ma felaħx ikompli jiġri.

Malli Abram qam fuq saqajh ra l-iljun riesaq lejh bil-mod. Abram innota li l-iljun ukoll ma setax jimxi sew għax beda jzappap. Iżda l-iljun ma pruvax jaqbeż fuq Abram. Minflok beda jkellmu. “Ajma! Ajma! Għandi xewka f’sieqi.”

L-iljun għolla siequ ’l fuq biex juri x-xewka li kellu f’siequ lil Abram. Kienet minfuħa u kellu ftit demm madwar ix-xewka. “Ibqa’ kif inti ħalli ngħinek jien.” Abram ġibed ix-xewka malajr.

“Ajma!”

L-iljun qabeż fuq Abram u beda jferfer denbu donnu kelb. “Grazzi,” qallu l-iljun ferħan, “imnalla kont int għalija!” Imbagħad l-iljun telaq wara siġra ftit ’il bogħod u ġie lura b’fenek ġo ħalqu. Billi kellu ħafna ġuħ, Abram qabbad ftit nar u sajjar il-fenek li kien ġablu l-iljun.

Abram u l-iljun saru ħbieb u bdew jgħixu flimkien ġo għar fil-foresta. Kienu jmorru għall-kaċċa biex isibu l-ikel u kienu jixorbu minn nixxiegħa tal-ilma fil-qalba tal-foresta. Għal sentejn sħaħ, Abram u l-iljun baqgħu jgħixu flimkien ġewwa l-għar.

Darba waħda grupp ta’ suldati kienu għaddejjin mill-foresta u raw lil Abram. Malli rahom, Abram telaq jiġri b’kemm kellu saħħa għax ħaseb li kienu ġew għalih.

“Oj!” għajjat wieħed mis-suldati.

“Ieqaf hemm!” ordnalu suldat ieħor.

Iżda Abram ma waqafx. Is-suldati baqgħu jiġru warajh sakemm qata’ nifsu u kellu jieqaf.

Żewġ suldati ħatfu lil Abram u rabtulu jdejh u saqajh bil-ktajjen.

“Fejn se toħduni?” qalilhom Abram kollu mbeżża’.

“Minn hawn se noħduk Ruma,” qallu suldat ieħor, “għax billi ħrabt tiġri sinjal li għandek xi ħaġa x’taħbi.”

It-triq kienet waħda twila. Abram ma waqafx jaħseb fuq fejn se joħduh is-suldati. Dak il-lejl Abram baqa’ jaħseb imbeżża’ u ma setax jagħlaq għajn m’għajn.

Fl-aħħar waslu Ruma. Abram baqa’ mistagħġeb bil-kobor ta’ din il-belt. Waslu quddiem ħabs kbir. Żewġ suldati kaxkru lil Abram quddiem il-ħabs.

“Għaliex?” weġibhom Abram, “X’għamilt ħażin jien?”

“Mill-ħwejjeġ li liebes u l-mod kif kont qed tiġri bilfors li kont ilsir u ħrabt lis-sid tiegħek,” qallu suldat ieħor.

Lil Abram ħallewh fiċ-ċella għal tlett ijiem. Kien jiġi suldat jagħtih xi ħaġa żgħira tal-ikel darbtejn kuljum.

“X’se jsir minni?” staqsa Abram lill-gwardjan tal-ħabs.

“Għada se jiħduk ġo arena kbira biex tiġġieled mal-iljuni,” qallu l-gwardjan bid-daħka.

Għajnejn Abram imtlew bid-dmugħ u ma felaħx jitkellem. L-għada filgħodu ġew is-suldati biex jieħdu lil Abram fl-arena tal-iljuni. Huma libbsuh tunika bajda qasira u tawh lanza biex jiddefendi ruħu.

“Waslet is-siegħa tiegħek,” qalulu ż-żewġ suldati. Imbagħad ħarġuh mill-ħabs u mxew miegħu lejn l-arena fejn kellu jiġġieled.

Infetaħ bieb kbir u Abram sab ruħu f’nofs l-arena. Eluf ta’ nies kienu bilqiegħda madwaru. Anke l-Imperatur kien qed jara l-ġlieda. Abram kien imwerwer bil-biża’ iżda ma setax jaħrab. Abram għalaq għajnejh. Ftit sekondi wara nstemgħet għajta kbira ta’ ljun li dwiet mal-arena kollha.

Abram twerwer u niżel għarkupptejh, iħares lejn l-art. Abram ħass xi ħadd jilagħqu fuq idu u jħokk miegħu. B’sorpriża kbira malli fetaħ għajnejh ra lill-iljun!

“Abram! Is-suldati qabduni wkoll lili u spiċċajt fl-arena bħalek,” qallu l-iljun.

Abram kellem lill-iljun f’widnejh u beda jmellsu. Il-kotra ma bdietx temmen lil għajnejha u kulħadd baqa’ mistagħġeb b’dak li rnexxielu jagħmel Abram.

L-Imperatur ukoll baqa’ b’ħalqu miftuħ meta ra dik ix-xena. Imbagħad bagħat għal Abram biex imur ħdejh u jispjegalu dan il-misteru. Tant għoġbitu l-istorja ta’ Abram lill-Imperatur li ma damx ma ta l-ordni biex Abram jiġi meħlus flimkien mal-ħabib tiegħu l-iljun.

Abram mar il-foresta mal-iljun u għannqu waħda kbira. “Mur, ħabib tiegħi. Issa tista’ tgħix ħieles mill-ġdid.”

Abram u l-iljun baqgħu ħbieb kbar. Abram sikwit kien imur fil-foresta biex jara lil sieħbu u joqgħod jilgħab miegħu.