Il-Praspar ta' Kalċidon 2: Kalċ Imur Qadja

Is-Sinjura Liża kienet il-mara tat-tabib. Tfal ma kellhiex imma kellha oħtha iżgħar minnha, li kienet toqgħod f’raħal qrib u kellha sitt itfal. Il-mara tat-tabib kienet tħobb lin-neputijiet daqs id-dawl t’għajnejha, daqslikieku kienu wliedha. Ma kinitx titlef okkażjoni li tmur tarahom u li teħdilhom xi ħaġa magħha. Fil-Milied kienet tagħtihom ħafna rigali u fl-Għid il-Kbir kienet tixtrilhom kull figolla daqsiex. Mhux ta’ b’xejn li t-tfal kienu jiġġennu wara z-zija Liża.

Xi drabi s-Sinjura Liża ma kinitx tista’ tmur għand oħtha hi, u allura kienet tqabbad lil Kalċ biex jasal wasla s’għandha hu minflokha u jagħti l-affarijiet lit-tfal. Ta’ dan lil Kalċ kienet tħallsu tajjeb, u allura Kalċ ma tantx kien jiddejjaq jagħmel xi qadja bħal din.

Darba waħda, is-Sinjura Liża bagħtet għalih biex imur jaqdiha sa Ħal Lewża, fejn kienet toqgħod oħtha. Riditu jeħdilha ftit pasti u żewġ kejkijiet kbar. Kien is-Sibt filgħaxija u billi kien għadu d-dawl tax-xemx, Kalċ qatagħha li jmur bil-mixi ladarba ma kienx hemm iktar minn nofs siegħa mixi bogħod bejn raħal u ieħor. Kellu kollox imgeżwer sewwa u t-tagħbija ma kinitx tqila żżejjed. U kieku stess jekk jegħja kien jaf jieqaf jistrieħ bilqiegħda fuq ċint.

Sieħbu Żeppi, li x’aktarx kien ikun għassa tiegħu, malli lemħu ġera għal fuqu u staqsieh fejn kien sejjer. U hekk kif sar jaf bil-qadja ta’ Kalċidon, twebbel li jmur miegħu u jagħmillu kumpanija. Kalċ u Żeppi kienu ħbieb tal-qalb – ħobża u sikkina, u allura Kalċ ma kienx se jgħid lil sieħbu le, avolja s-Sinjura Liża kienet wissietu ħafna drabi biex fejn tibagħtu jaqdiha jmur waħdu ħalli ma jdumx ma jasal. Iżda hu ma riedx jiksirha ma’ sieħbu fuq ħmerija, u allura t-tnejn li huma rħewlha għal għonq it-triq. Waqt il-mixja bdew jitkellmu fuq elf ħaġa u m’għandniex xi ngħidu, xi ċajta ma naqsitx, u erħi lit-tnejn li huma jfaqqgħu d-daħk.

Ħin minnhom Żeppi dar fuq Kalċ u qallu, “Xi jfuħu dawk il-pasti u kejkijiet! Ir-riħa tagħhom se taqsamli qalbi. Nixtieq kieku nduqhom, jaħasra!”

Kalċidon kien ilu jberren fuq dan il-ħsieb ukoll, iżda ma riedx li jħalli t-tentazzjoni tegħlbu, għalhekk dar fuq sieħbu u qallu, “Aħjar ma ġejt miegħi xejn, Żepp, għax ħa jirnexxilek twaqqagħni, għax anke jien mejjet biex induqhom.”

“U ejja, Kalċ! Jien taf x’nismagħhom jgħidu? Min m’għandux jgħix ma’ min għandu. Billi oħt is-Sinjura Liża tieħu żewġ pasti inqas, x’ikun ġara?”

“Sewwa qed tgħid, tafx. Mela la ġiet hekk ejja naqtgħu xewqitna.”

Ma’ dan il-kliem, Kalċ u sieħbu resqu lejn il-ġenb tat-triq u Kalċ fetaħ il-kaxxa, ħareġ żewġ pasti kbar u jfuħu u newwel waħda minnhom lil Żeppi. F’kemm trodd salib, iż-żewġt irġiel kienu belgħuhom u waqfu jħarsu lejn xulxin imbissmin. Bilkemm ma kinux imħajrin li jmiddu jdejhom biex jieħdu pasta oħra. Imma Kalċ ma riedx jabbuża żżejjed, għalhekk bla telf ta’ żmien reġa’ għalaq il-kaxxa u ż-żewġt irġiel komplew mexjin bil-mod il-mod lejn Ħal Lewża.

Wara ftit waslu fir-raħal u l-ewwel dar li lemħu kienet dik ta’ oħt il-mara tat-tabib. Ma kinitx xi dar kbira ħafna. Minn ġewwa kien qed jinstema’ l-għajjat tat-tfal li kienu qegħdin jilagħbu fil-bitħa. Min jaf kemm kienu se jifirħu b’dawk il-pasti u kejkijiet!

Lil Żeppi ma ħalliehx jidħol miegħu, biex ħadd ma jkun jaf li ma marx waħdu. Oħt il-mara tat-tabib laqgħetu bil-ferħa, u kif kienet tagħmel is-soltu newlitlu xarba friska biex jaqta’ xi ftit l-għatx, u qaltlu biex jistrieħ ftit fuq is-sufan. Hi kienet taf bil-ħelu li kellha tirċievi, u għalhekk qabdet il-kaxxi li kien ġabilha Kalċidon u marret bihom dritt fil-kċina.

L-ewwel ħarġet il-kejkijiet u mbagħad il-pasti. Hi mill-ewwel indunat li kien hemm tnejn neqsin, għax oħtha kienet qaltilha kemm kellha tibagħtilha pasti. “Dan kif? X’seta’ ġara?” bdiet tistaqsi lilha nnifisha. U dak il-ħin sejħet lil Kalċ. Dak mar ħdejha qisu l-kelb il-mismut.

“Ara, Kalċ,” qaltlu, “hawnhekk hawn żewġ pasti neqsin. Tista’ tgħidli x’ġara sewwa? Tista’ tfehemni ftit kif inhi din il-biċċa?”

Kalċ baxxa rasu u għal waqt wieħed ma tkellem xejn. Fehem li kien inqabad u qatagħha li jistqarr dnubu. B’ħafna tlaqliq fissrilha l-istorja kollha għalkemm gideb xi ftit ukoll għaliex hu qalilha li ż-żewġ pasti kien kielhom it-tnejn hu, biex ma jurihiex li sieħbu Żeppi kien mar miegħu.

Il-mara bħal donnha ma stennithiex minnu ħaġa bħal din u dehret irrabjata mhux ftit. Ma basret qatt li Kalċ kellu jidħak biha, u b’leħen imqanqal qaltlu, “Mur obsor, Kalċ, x’galantom fik! Dawk kif kilthom?”

Din l-aħħar mistoqsija għamlithielu iktar minn darba, hekk li Kalċ beda jiddejjaq u beda jitlagħlu xi ftit ukoll. Malli reġa’ sema’ dak leħinha rqiq jistaqsih, “Dawk kif kilthom?” resaq lejn il-platt tal-pasti, qabad f’idu tnejn minnhom u qalilha, “Hekk, ara, kilthom, Sinjura…” u beda jikolhom.

Il-mara berrqet għajnejha hekk kif ratu jagħmel ħaġa kerha bħal dik. Kienet imġiba ta’ bniedem mill-iktar pastaż u maledukat! X’għamlet? Għajtet miegħu u qaltlu, “Itlaqli ’l barra u ara ma tħallinix narak iżjed hawn quddiemi! Qis li ma tersaqx aktar lejn dari, ja pastaż li int!” U Kalċ kellu jfittex ibewweġ ’il barra minn hemm ġew mingħajr ma qal kelma oħra. Lanqas dik ix-xi ħaġa żgħira tal-flus ma dabbar mingħandha dakinhar.